Portal - Biecz
Strona główna / Pionierzy przemysłu naftowego / Adam Skrzyński
Poniedziałek - 23 października 2017 Edwarda, Marleny, Seweryna     
AKTUALNOŚCI
Anna i Tadeusz Pabisowie
Fundacja
Muzeum - film
Kopalnia Nafty w Pustym Lesie
Tadeusz Pabis (deutsche Ver.)
Od kopanki do szybu
Pionierzy przemysłu naftowego
Skaza na pomniku...
Wie war das mit dem Petroleum?
What was it with petroleum?
30-lecie muzeum - film
Wybitni naftowcy
Kalendariun Gorlicko - Jasielskie
Kopalnie, kopanki i szyby...
Historia Przemysłu naftowego
Ziemia gorlicka kolebką światowego przemysłu naftowego-film
Poszukiwania Nafty i Gazu Jasło
Książki które warto przeczytać - e-book + film
Jak do nas dojechać
Wieś Libusza
Zygmunt Pabis
Święta Barbara
Legendy...
Nasze osiągnięcia
Lotnicze wspomnienia - e-book
Napisali o nas...
Księga Gości
Forum
Polemiki i dyskusje ...
Linki
Kontakt
polski
Pionierzy...

Tadeusz Pabis

Hr Adam Skrzyński (1853-1905)              

Właściciel kopalni i rafinerii nafty, polityk, poseł do Sejmu Krajowego, poseł do Rady Państwa we Wiedniu.     

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     .          Urodził się 1 stycznia 1853 roku w Libuszy. Był szóstym z kolei dzieckiem Aleksandra i Marii z Lipowskich. Otrzymał solidne wykształcenie w zagranicznych uczelniach. Mając 29 lat, bo w 1882 roku został wybrany do Sejmu Krajowego V kadencji z okręgu Biecz Gorlice. Funkcję tę pełnił przez dwie kadencje do 1901 r. On to jedyny z rodziny Skrzyńskich herbu Zaremba mianowany został 14 stycznia 1895 roku dekretem Cesarza Franciszka Józefa I dziedzicznym hrabią austriackim. W 1891 r. jako poseł okręgu Jasło – Gorlice wszedł do parlamentu wiedeńskiego.

         Po śmierci ojca Aleksandra,  przejął obowiązki przedsiębiorcy naftowego. Na rozległych polach naftowych w Libuszy o obszarze 470 ha. prowadził największą wówczas kopalnię ropy naftowej, (założonej  w 1856 r.) Początkowo ropę wydobywano ze studzien kopanych ręcznie za pomocą łopaty i kilofa. Z końcem lat 60 – tych zastosowano wahacz na stojaku zaopatrzony z jednej strony w uchwyty do poruszania nim robotników, z drugiej zaś strony , nad wlotem do szybu, w świder lub dłuto zawieszone na linie konopnej lub łańcuchu. W tej dziedzinie A. Skrzyński okazał się nowatorem, ponieważ na swej kopalni w 1872 r. zastosował do wiercenia kierat koński, co okazało się bardzo pomocne.

         Adam hr Skrzyński nie mając zbytu na surową ropę, w 1872 r. założył Rafinerię Nafty w Libuszy, która specjalizowała się w wyrobie benzyny aptecznej. Benzynę eksportowano do Anglii, Belgii, Niemiec, Szwecji i Francji. Do rafinerii doprowadził Skrzyński w 1874 r. bocznicę kolejową o długości 1.020 m., z mostem żelaznym na rzece Ropie. Bocznica wyposażona została w 3 rozjazdy  i posiadała połączenie ze stacją PKP w Zagórzanach.

         Pierwotnie rafineria w Libuszy składała się z trzech kotłów destylacyjnych i zatrudniała 30 pracowników. Na pamiątkę założenia rafinerii, wzniósł Adam Skrzyński w 1872 r. okazałą figurę św. Barbary, Patronki górników-naftowców .

       Jednak nie tylko sprawami produkcji i zbytu zajmował się Adam Skrzyński, ale dbał również o to, aby jego produkty z rafinerii były daleko znane. Świadczy o tym udział w wystawie Rolniczo-Przemysłowej w Przemyślu w 1882 r. Zostały na niej zaprezentowane produkty z kopalni i rafinerii, które zyskały uznanie. W 1880 r. zawarł A. Skrzyński związek małżeński z Oktawią z Tarnawskich.W 1885 r. przeniósł się wraz z rodziną do pałacu w Zagórzanach, który otrzymał od stryja Tadeusza Skrzyńskiego.

        Hr. Adam Skrzyński był nie tylko przedsiębiorcą naftowym, ale aktywnym działaczem Krajowego Towarzystwa Naftowego  W 1883 r. sprowadził na swój teren Kanadyjczyków, z którymi sfinalizował pierwszą umowę na wiercenie systemem kanadyjskim (żerdziowym)..  Cel jaki przyświecał  Skrzyńskiemu ,  to było oczywiście zwiększenie ilości wydobywanej ropy.

            Hr. Adam Skrzyński był przedstawicielem nowej epoki – „epoki żelaza i pary”. Energiczny przedsiębiorca naftowy, działacz wielu organizacji i poseł do Sejmu Krajowego oraz do Rady Państwa w Wiedniu, wiedział co robić aby pomnożyć swój majątek. W pałacowych komnatach w Zagórzanach gościli w tym czasie ludzie związani z przemysłem naftowym, a także czołowi politycy, jak hrabia Kazimierz Badeni i in.

          Skrzyński jako bogaty przedsiębiorca, nie zapominał o ludziach potrzebujących pomocy. Fundował stypendia dla biednej uczącej się młodzieży, nawet wędrownym Cyganom darował skrawek ziemi , aby mogli osiedlić się na stałe w Kobylance, nad rzeką Ropą. Wspierał hojnie Libuską świątynię. Pomagał również materialnie libuskiemu księdzu proboszczowi Kornelowi Radomskiemu w budowie parterowej szkoły podstawowej w Libuszy, którą ukończono w 1893 r.

           Adam hr.Skrzyński zmarł 25 lipca 1905 r. w Marrienbadzie, gdzie przebywał na kuracji. Natomiast jego żona Oktawia z Tarnowskich przeżyła swego męża 26 lat, bowiem zmarła 25 marca 1931 r. Pochowana została obok męża w grobowcu rodzinnym w Zagórzanach. Pozostawiła dobre wspomnienia, do dzisiaj mieszkańcy Zagórzan wspominają – „jak to ich rodziny pracowali u hrabiny Oktawii Skrzyńskiej”.

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: libusza@onet.eu